Çin Yemeği Gibi…

dostluk-resimleri-1

Zamansız solan ilkbahar çiçekleri gibi koptuk dostlarımızdan bir bir… Ne arar olduk birbirimizi ne sorar… Yalın ayak sokaklarda gezen çocuk ruhumuz, rutin hayatın içinde kayboldu gitti. Şen kahkahaların yerini; ay sonu hesapları, maaşlar, faturalar aldı. Ve bizi biz yapan ne varsa hepsini teker teker kaybettik…

Tesadüf eseri aynı havayı teneffüs ettiğimiz insanlar bulduk arkadaş, dost diye! Onlarla paylaştık hüzünlerimizi, sevinçlerimizi. Sonra bir başka şehirde yenileri…

Çin yemeği gibi yaşar olduk hayatımızdaki tüm ilişkilerimizi; “varken ilginç, yokken özlenmeyen ve hiçbir zaman gerekli olmayan Çin yemeği gibi”…

Belki bunları da beğenirsin...

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir