Denizin Çocuğu Kazım Koyuncu

kazım-koyuncu

“Bu arada hiç başımızdan eksik olmayan gökyüzüne, günün karanlık saatlerine ara sıra kopsa da fırtınalara, bir gün boğulacağımız denizlere, eski günlere, neler olacağını bilmesek de geleceğe, kötülüklerle dolu olsa bile tarihe,tarihin akışını düze çıkarmaya çalışan tüm güzel yüzlü çocuklara, Don Kişotlara, ateş hırsızlarına, Ernesto Che Guevara’ya, yollara, yolculuklara, sevgililere, sevişmelere, sadece düşleyebildiğimiz olamamazlıklara, üşürken ısınmalara, her şeyden sıcak annelere, babalarave tadını bütün bunlardan alan şarkılara kendi sıcaklığımızı gönderiyoruz. Kötü şeyler gördük. Savaşlar, katliamlar; ölen, öldürülen çocuklar gördük. Kendi dilini, kendi kültürünü, kendisini kaybeden insanlar gördük. Yanan köyler, kentler, ormanlar, hayvanlar gördük. Yoksul insanlar, ağlayan anneler, babalar, her gün bile bile sokaklarda ölüme koşan tinerci çocuklar gördük. Biz de öldük. Ama her şeye rağmen bu yeryüzünde şarkılar söyledik. Teşekkürler dünya.”

“Denizin Çocuğu” işte böyle diyordu. O, hepsini gördü. Ağlayan anneleri, babaları, yıkılan köyleri, yakılan ormanları, hepsini. Ama hep şarkılar söyledi yüreğinden akan ve gönlümüze dolan.

“Denizin Çocuğu”ydu o. Ölüm ona 34’ünde geldiğinde hala dimdikti bütün her şeye rağmen.

Ortaokul sıralarında iken Kemençeci Yaşar’dan dinlediği türkülerle müzik öylesine ruhuna işlemişti ki türküler onu artık hiç bırakmamıştır. Daha o yıllarda elinde mandolinle beraber Hopa sahillerinde bir aşağı bir yukarı koşardı hep. Üniversiteye geldiğinde müzikle daha yakından ilgilenmiş, 20 yaşında “Dinmeyen” adlı bir müzik grubu kurmuştur. Lazca şarkılar söylemek için bu gruptan ayrılmış ama rock müzik söylemekten ayrılamamıştır. Artık onun da bir tarzı vardır: Lazca Rock.

1995’te “Va Mişnukan (Bilmiyoruz)”, 1998’de “İgzas (Gidiyor) albümlerini yapmıştır. 2001 yılında ilk solo albümü olan “Viya”yı çıkarmıştır. Kanal D’de yayımlanan “Gülbeyaz” dizisinin müziklerini yapınca herkes onu tanımıştır. Bunun yanında bir arkadaşı ile beraber “Sultan Makamı” dizisinin de müziklerini yapmıştır.

“Hey Gidi Karadeniz” konserler dizisinin öncülüğünü de yapmıştır. 2004 Nisan’ında ikinci solo albümü olan “Hayde”yi çıkarmıştır.

Tam dokuz yıl önce bugün onu aldı aramızdan kanser. Amansız Çernobil… Hiç yakamızı bırakmadı… Çok ocaklar söndürdü. Yüreğimizi dağladı.

kazım koyuncu ve trabzonspor

“Denizin Çocuğu” çevreciydi. Karadeniz sahil yolu yapımına karşı çıktı sahillerimiz bozulmasın diye. Koyu bir Trabzonspor taraftarıydı İstanbul takımlarına dik duruyor diye.

“Denizin Çocuğu”, “Ben bir müzisyenim, ondan sonra biraz Karadenizliyim, ama hepsinin ötesinde ben bir devrimciyim. Ve gerçekten doğru bildiğim bir şeyi en azından çok zorlanırsam ortaya koymaktan çekinmem.” diyordu. Hep doğru bildiğini söyledi. 7’sinde köyü, 14’ünde ilçesi, 24 ülkesi, 34’ünde herkes onu bildi, tanıdı, şarkılarını söyledi.

Şarkılarını söylemeye devam ediyoruz “Denizin Çocuğu”. Rahmetle…

 

 

 

Belki bunları da beğenirsin...

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir