(Ecce Homo) İşte İnsan!

insan“Kişinin kendini bilmesi, haddini bilmesi demektir. Nitekim haddini bilen, hangi mertebeye ait olduğunu bildiği gibi, ait olduğu mertebenin niteliklerini de bilir.

Hiçbir bitki bitkileşemez, hayvan hayvanlaşamaz; lakin insan insanlaşır. Zira ancak insan, kendi mertebesine ait yetkileri ve yetenekleri gerçekleştirdikçe insan olur. Dolayısıyla insanlık olan/olunan bir şeydir.”

Yukarıdaki satırlar Dücane Cündioğlu’na ait. “Hz. İnsan “isimli kitabından küçük bir alıntı. İnsanlık denilen mertebenin, nasıl da kişinin kendini ilmek ilmek işlemesiyle vücuda getirilebileceğini ne güzel anlatmış. Meşhur meseldeki “vali olmak ama adam olamamak” gibi.

Güç ve kudret eline geçince merhametli olmak lazım gelir ya! Ya da dürüstlüğün mevki ve parayla sınanması gibi. Öyle ya asgari ücret alan kişinin namuslu ve dürüst olması elbet önemlidir ancak malca ve mülkçe sınırsız imkana sahip olanın namuslu ve dürüstlüğü daha da mühimdir. Çünkü elinde imkanı vardır. Büyüklerimizin ağızlarından çıkan en ibret alınası duadır belki de: “Allah’ım, bizi mal ile mülk ile sınama”!

İnsanların “insanlığının” sınandığı bir başka mefhum ise güç/iktidar/mevki/makam’dır. “Ecce Homo” diyen Nietzche’nin aforizmalarından birinin tam sırası: “Onlar ki, tırnakları çıkmadığı için kendilerine merhametli derler.” Çıkmayan tırnaklar elde edilemeyen güçten başkası değildir aslında. Tıpkı fakirken namuslu, güçsüzken merhametli olan ve fakat durumları değişince tüm o niteliklerini de kaybedenler gibi.

Son söz; tırnağı çıkmadığı için kendine merhametli diyenlerin merhametsizliklerinden Yaradan cümlemizi korusun…

Belki bunları da beğenirsin...

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir