Edebiyat ve Şeytan

Sevilmeyen bir yaratıktır o. Adı söylendiğinde tüyler diken diken olur. Adını dillendirmekten genelde kaçınılır. Ancak kimileri için de anlaşılamaz bir çekiciliği vardır. Kimilerine göre o, isyanın başkaldırmanın en güçlü örneğidir. İster İblis deyin ister Lucifer ister Şeytan, edebiyatın vaz geçilmez konularından biri olmuştur.

Bizim edebiyatımızda Şeytan figürü çok yaydın değildir ancak Şeytan bizim edebiyatımızda yerini deyim ve atasözlerinde bulur.

Şeytanla ilgili atasözleri: Acele işe şeytan karışır, insan insanın şeytanıdır, ne şeytanı gör ne salavat getir, şeytanın dostluğu darağacına kadardır, şeytanla kabak ekenin kabak başına patlar, şeytanla ortak buğday eken samanını alır…

Deyimlerse şöyle: aksi şeytan, şeytan tüyü olmak, şeytan elini çekmiş, şeytan aldatmak, şeytan azapta gerek, şeytan dürtmek…

Edebiyat dünyasının en iyi on şeytanı şöyle sıralanabilir:

“1. Cehennem, Dante Alighieri

2. Kayıp Cennet, John Milton

3. Faust, Johann Wolfgang von Goethe

4. Âşık Şeytan, Jacques Cazotte

5. Şeytana Dualar, Charles Baudelaire

6. Gizemli Yabancı, Mark Twain

7. Usta ve Margarita, Mikhail Bulgakov

8. Şeytan, William Peter Blatty

9. Sandman, Neil Gaiman

10. Mahşer, Stephen King”*

* flavorwire.com

Belki bunları da beğenirsin...

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir