En Güzel Sonbahar Şiirleri

en-güzel-sonbahar-şiirleri

En güzel aşklar, en güzel sevdalar sonbaharda yaşanır hep. Bu yüzden sonbahar en güzel şarkıların, en güzel şiirlerin dile geldiği mevsimdir. Bir yazımızda en güzel sonbahar şarkılarını (  http://otekiyuz.com/sonbahar-ve-en-guzel-sonbahar-sarkilari/  ) kendimizce derlemiştik. Bu yazımızda da sizler için en güzel sonbahar şiirlerini yine kendimizce derlemeye çalışacağız. Bakalım beğenecek misiniz?

 

Hüseyin Nihal Atsız – Eski Bir Sonbahar

Sonbahardı… Seninle geçiyorduk o yoldan;

Topraklardan, havadan bir hüzün taşıyordu.

Bize yaklaşıyordu.

Gönlümüzde yepyeni bir duygu yaşıyordu.

Rüzgârların değildi bu musiki, bu hüzün;

Hatırladın değil mi? Kuşlar ağlaşıyordu…

Havada bir serinlik…

Tatlı bir hayal gibi…

Toprak nasıl meçhuldü tıpkı istikbal gibi?

O gün tabiat başka bir türlü yaşıyordu.

Kalbin acı, gözlerin yaşla dolmuştu senin;

Yapraklar gibi yere dökülüyordu senin;

O nağme mesafeyi, zaman aşıyordu.

O bir beste değildi: Kuşlar ağlaşıyordu.

En hazin şey muhakkak öksüz kalan ocaktır.

Bu ocak hüzünlerle dolup boşalacaktır.

Eski bir sonbaharı, küçük kuşları anmak

Belki veda etmektir sana birkaç satırla…

Yine bir sonbaharda ordan yalnız geçersen

Beraber geçtiğimiz serin günü hatırla!

 

Nazım Hikmet Ran – Piraye için Yazılmış Şiirler

8 Kasım 1945

Uzaktaki şehrimin damları üzerinden

ve Marmara denizinin dibinden geçip

sonbahar topraklarını aşarak

olgun ve ıslak

geldi sesin.

Bu, üç dakikalık bir zamandı.

Sonra, telefon simsiyah kapandı…

 

20 Kasım 1945

Saksılarda hâlâ tek tük karanfil bulunursa da

ovada güz nadasları yapıldı çoktan,

tohum saçılıyor.

Ve zeytin devşirilmekte.

Bir yandan kışa girilmekte,

bir yandan bahar fidelerine yer açılıyor.

Bense hasretinle dolu

ve büyük yolculukların sabırsızlığıyla yüklü

yatıyorum demirli bir şilep gibi Bursa’da…

 

Yahya Kemal Beyatlı – Sonbahar

Fani ömür biter, bir uzun sonbahar olur.

Yaprak, çiçek ve kuş dağılır, târümâr olur.

Mevsim boyunca kendini hissettirir vedâ;

Artık bu dağdağayla uğuldar deniz ve dağ.

Yazdan kalan ne varsa olurken haşır neşir;

Günler hazinleşir, geceler uhrevîleşir;

Teşrinlerin bu hüznü geçer ta iliklere.

Anlar ki yolcu, yol görünür serviliklere.

Dünyanın ufku, gözlere gittikçe târ olur,

Her gün sürüklenip yaşamak ruha bâr olur.

İnsan duyar yerin dile gelmiş sükûtunu;

Bir başka mûsıkîye geçiş farz eder bunu;

Teslim olunca va’desi gelmiş zevaline,

Benzer cihana gelmeden evvelki hâline.

 

Yaprak nasıl düşerse akıp kaybolan suya,

Ruh öyle yollanır uyanılmaz bir uykuya,

Duymaz bu anda taş gibi kalbinde bir sızı:

Fark etmez anne toprak ölüm maceramızı.

 

Ahmet Hamdi Tanpınar – Sonbahar 

Durgun havuzları işlesin bırak

Yaprakların güneş ve ölüm rengi,

Sen kalbini dinle, ufkuna bak.

Düşünme mevsimi inleten rengi

Elemdir mest etsin ruhunu

Eser rüzgârların durgun ahengi.

 

Yan yana sessizce mevsimle keder

Hicrana aldanmış kalbimde gezin

Esen rüzgârlara sen kendini ver.

 

Attila İlhan – Adım Sonbahar

Nasıl iş bu

her yanına çiçek yağmış

erik ağacının

ışık içinde yüzüyor

neresinden baksan

gözlerin kamaşır

 

oysa ben akşam olmuşum

yapraklarım dökülüyor

usul usul

adım sonbahar

 

En güzel kar şiirleri için tıklayınız.

Belki bunları da beğenirsin...

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir