Foto Analiz: Kamera Kadrajı Hüzünler Ülkesi

madenci babasııO baba yırtık ayakkabısına değil, hiç uğruna kaybettiği canı oğluna ağlıyor. Ve biz de her zaman yaptığımız gibi bir yerlere “yazıklar olsun” lu mesajlar gönderiyoruz haber bültenleri sırasında, hafifçe gözlerimiz yaşararak.

Yırtık lastikli o madenci babası, diğer habere geçinceye kadar duruyor algımızın seçik alanında! Ve o kamera kadrajı uzunluğundaki hüznümüzle allak bullak ettiğimiz duyarlı! vicdanımıza çok yüklenmeden dönüveriyoruz hayatın rutin akışına!

Ne ölen madencilerin isimleri hafızamızda ne de neden öldükleri! Zaten neo-Türkiye’de yaşamanın temel alışkanlığı da bu! Hızlı yaşa, hızlı tüket! Hafızaya gerek yok! Nedenleri sorgulamaya gerek yok! İnsanları madene mahkum edenleri, yerin altında çalıştırıp maaşları vermeyenleri, ihmalleri görmeyenleri görmene gerek yok! Sen sadece gösterilene bak! Yırtık lastiğe canın yansın, yeter!

Belki bunları da beğenirsin...

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir