Giden Sevgilinin Ardından

yalnızlık senfonisi

Geceler, terk edilenlerin sırdaşıdır hep. Giden sevgilinin ardından tek kucak açan gecelerdir çünkü. Dili olsa da gecelerin anlatsa size giden sevgilinin ardından çekilen ıstırapları, kederleri, hüzünleri. Çünkü sizi gören, duyan, yanınızda olan gecedir sadece. Bir bakıma yalnızlığınızı paylaşır sizinle.

Saat işte gecenin de gecesi… Soğuktu, üşüyordu. Odasını ısıtmaya çalıştığı elektrikli ısıtıcı ancak kendisini ısıtıyor, o ise durumundan hiç de şikayet etmiyordu. Üşümek istiyordu. Donmaya yakın olmak istiyordu. Beyni uyuşsun, kalbi en asgari düzeyde çalışsın istiyordu. Bunların hepsini istemesinin sebebi aklından geçen düşüncelerin uyuşmasını istemesindendi sadece. Saat gecenin de gecesini bulana kadar sevgilisi ile çektirdiği resimlere bakmıştı hep, resimlerle tekrar yaşamıştı onu. Ve fonda şarkıları çalıyordu “Hep yanımda kal gecemde ol diye, ben yalvardım hep Tanrı’ya sen diye”… Durdu birdenbire. Yalnızlığını paylaştığı geceyi dinledi. Kafasını kaldırdı. Uzun süredir içmediği sigarasını gördü. Yaktı bir tane. Ciğerlerine çekti dumanı. Sonra üfledi dışarıya. Tüm kederlerini, ıstıraplarını, hüzünlerini de üflemek istiyordu sigaranın dumanıyla. Hızlı hızlı içti bir tanesini. Hemen ardından ikincisini yaktı. Onu da bitirdi… Üşüdü tekrar. Yavaş yavaş uyuşuyordu. Başı dönüyordu. İki kere kuvvetlice öksürdü. Üşüyordu…

Geceler, terk edilenlerin sırdaşıdır hep. Giden sevgilinin ardından tek kucak açan gecelerdir çünkü. O da yalnızlığını paylaştığı geceye sığındı… Gözleri kapandı…

Belki bunları da beğenirsin...

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir