Halide Edip’in Ölümsüz Hatırasına:Küçük Bir Anı (Memleket Güveleri)

Tarihimizden İbretlik Bir Sayfa

Zaman: Osmanlı’nın son demleri, Balkan Savaşı Yılları

Mekân: Bir hastane odası.

Bir tarafta Halide Edip’in deyimiyle “Anadolu’nun sembolü gibi görünen”, koyu yeşil gözlü, uzun boylu, dalyan gibi bir asker ve fakat aldığı yaralardan dolayı bir insan iskeleti haline gelmiş bir garip.

Diğer tarafta ‘Teali Nisvan Cemiyeti’ adı altında birleşen ve batmakta olan koca bir güneşe yardım edebilmek amacıyla yanıp tutuşan bir avuç yurtsever kadın.

Öte yanda ise, hastanelerde yaralı vatan kuzularına merhem olmaya çalışan bu vatanperver kadınları, erkeklerle bir arada bulunmakla itham edip imansızlıkla suçlayan münevver görünümlü memleket güveleri.

Gerisini Halide Edip’ten dinleyelim:

“İlk askerliğini Arnavutluk’ta yaptıktan sonra Yemen’e göndermişler. Yedi yıl meşakkat içinde yaşadıktan sonra İstanbul’a getirilmiş ve hemen Balkan cephesine gönderilmiş. İki ayağı da yaralı ve kangren tehlikesi var.

Kalbi zayıf olduğundan uyuşturucu ilaçlara başvurmadan ameliyatları yapmak gerekiyordu. Her ne kadar hafızasını ve aklını yitirmiş de olsa hakiki bir askerin nasıl bir metanetle acıya böylesine tahammül ettiğine burada şahit oldum. Doktor bu ameliyat esnasında kımıldamaması gerektiğini ikaz etmişti ve O da demir gibi hareketsizce acıya tahammül ediyordu.

Ana dilini nerdeyse unutan bu asker, ameliyat esansında hiç ses çıkarmıyor, dişleri sımsıkı ölü gibi duruyordu adeta.

Sadece bu ameliyatlar esansında bir elini uzatır, elimi tutmak ister, ben de ameliyatın sonuna kadar elini tutarım. Acının derecesi bu zavallı iskelet elin, benimkini koparacak gibi sıkmasından anlıyordum.”

Varsın, Halide Edip gibi günahkâr! kadınlar hastane odalarında savaşmaktan aklını yitirmiş neferlerin morfinsiz ameliyatlarında acısını dindirmek adına ellerini tutsunlar. Varsın kaybetsinler bu uğurda iffetlerini, namuslarını!

Ama unutmasın ki her devir başı tacı edilen memleket güveleri, o ameliyat masalarında kalan kangren olmuş ayaklar ve o sahipsiz ayakların iskelet misali ellerini tutan günahkar kadınlar sayesinde gün yüzüne çıktı bu vatan!

Belki bunları da beğenirsin...

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir