Öğretmen!

Önceleri tacize, tecavüze uğramış öğrencilerine sahip çıkan öğretmenler vardı.” Erkektir, elinin kiridir” , “ dişi köpek kuyruk sallamasa erkeği gidip bulaşmaz” diyerek tecavüz edene değil, edilene karşı kinlenen vicdanı yıpranmış mahallerde, sorgusuz sualsiz mazlum olana evini açan öğretmenler vardı. “Namus” denilince aklına ilk kadın gelmeyen onurlu ve mert öğretmenler vardı.

Elbet hala vardır…

Ama şimdilerde adında “ahlak” olan bir derste, kendi evlatları olarak görmesi gereken öğrencilerine “zaten başınız açık, size tecavüz mubahtır” diyebilecek öğretmenler türemiş. Nerede yetiştiler, hangi sudan içtiler, hangi tedrisattan geçtiler, hangi ekmeği yediler de böylesine kinlendiler? Hangi iklimde büyüdüler, hangi duaları öğrendiler, hangi fikrin kaynağından içtiler de böylesine zehirlendiler?

Ahlakın şekilde kısılıp kaldığı bu darboğazı elleriyle parçalamak zorunda olan öğretmenlerin bu “yeni” şekli hiç de hayra alamet değil! Fikri hür, vicdanı hür, irfanı hür nesiller yetişmek için başka bir iklimi beklesinler!

Çünkü ne iklim buna “müsait”, ne de “yeni” şekil!

Belki bunları da beğenirsin...

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir