(Özeleştiri)… Hep O Yansın!

Sen hep başkasını bekle, yanması için!

O koşsun tozlu kaldırımlarda: tekme-tokat,

O dursun haksızlıklara karşı inatla,

Hep O yesin copu,

Tazyikli su O’nun için var zaten!

Sen televizyon haberlerinden seyret.

Olmadı reklam aralarında küfret!

Sakın çıkarma kafanı gömdüğün yerden,

Zaten böyle öğretmediler mi?

Kul-köle olduğun o eski günlerden!

 

Sen hep başkalarını bekle, haykırması için!

O bağırsın avaz-avaz doğru bildiğini,

Hep O’nun parmağı kalksın, inatla!

Hep O işitsin azarı,

O atılsın salonlardan yaka-paça!

Sen, sus!

Konuşma!

Tepki verme!

Eğ başını!

Sahip olduklarını getir aklına,

Bir çizik daha at;

Susmaktan harap olmuş koca vicdanına!

 

Sen hep başkasını bekle, ölmesi için!

Sen hep yaşa!

Sonsuza dek yaşa!

Hep O ölsün darağaçlarında yapayalnız,

O’nun derisi yüzülsün kalabalık meydanlarda!

O atılsın mahpuslara,

Hep O yansın!

Ama unutma!

O yandığı için sen hâlâ insansın!

Belki bunları da beğenirsin...

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir