Sayıklamalar

Uyuşuyorum.

Beynim, yüzüm, göğsüm, kollarım, bacaklarım velhasıl tüm vücudum. Damarlarımdaki kan çekiliyor. Her tarafım iğneleniyor. Yüzüm ve saçlarımın dibi en fazla.

Uyuşuyorum.

İçimden her şeye, herkese boğazımı yırtarcasına bağırarak küfretmek istiyorum. Ve tabi ki ağlamak. Boğazım düğümleniyor, gözlerim doluyor. Her şeye rağmen kendimi tutuyorum. Çünkü güçlü olmak zorundayım. Omuzlarımda sadece benim değil tüm sevdiklerimin yükü var. Güçlü olmak zorundayım.

Uyuşuyorum.

Son zamanlarda hep ince çizgiler üzerinde yürüyorum. Sağlık ile hastalık, zaman ile zamansızlık, cesaret ile korku, delilik ile dahilik… Bakalım, hangisi hangisine üstün gelecek, ben de merak ediyorum.

Uyuşuyorum.

Bu yazıyı buraya getirene kadar elimden kalemi üç kez bırakıyorum. Her seferinde gözlerim doluyor, devam edemiyorum. Soluklanıyorum, tekrar yazıyorum. İçimdeki yazma tutkusu ve bilinme arzusu olmasa her şeyi bırakmak geçiyor içimden.

Tutunuyorum.

Yazmaya ve hayata. Sonra gözler geliyor aklıma. Sevdiklerimin ve beni sevenlerin gözleri.

Tutunuyorum.

Belki bunları da beğenirsin...

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir