SON

KAPIKırık kapılarından baktım şehre,

Dönülmemek üzere çarpılıp kırılan kapılardan…

Yokluğun yosun tuttuğu evler kalmış payımıza,

Neylersin!

Bir daha gelen olmayacakmışçasına kilitli yüzler

Ve,

Hangi dudaklardan yere tükürüldüğü bilinmesin diye

Hunharca ezilip,

Kaldırım taşlarına yapışmış, yarım kalmış izmaritler!

Yalınayak yürünemeyen sokakların intikamıdır bu,

Bilesin!

Koparılan her bir kaldırım taşı için,

Tonlarca beton!

Ne salıncak kurulacak bir ağaç,

Ne de sokak aralarında çalan eski bir gramofon!

Şarkıların bile kulaklara hapsedildiği bir yalnızlığın,

İnsan suretlerine acı bir yansımasıdır bu,

SON!

Belki bunları da beğenirsin...

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir